نقد فیلم

نقد انیمیشن عروس جسد

(Corpse Bride، معروف به "عروس مرده")

 

کارگردانان: Tim Burton و Mike Johnson

نویسنده ها: John August، Caroline Thompson و Pamela Pettler

محصول: 2005 ایالات متحده امریکا، 77 دقیقه، در ژانر فانتزی، رومانتیک و موزیکال

جمله ی فیلم: "سوء تفاهمی قبری شده است"

جمله ی فیلم – از نگاه من-: عشق حقیقی تو را آزاد می کند.

هزینه و فروش: به ترتیب در حدود 40 و 117 میلیون دلار

نمرات فیلم در پایگاه های معتبر نظرسنجی بیننده گان و منتقدین:


7.4/10 :IMDb

83% :Rotten tomatoes

نمره ی فیلم –ازنظر من-: 19.75 از 20

 

خلاصه

در دوره ی ویکتورین (1901-1837)، خانواده ی Van Dort و Everglot، از اعیان های ورشکسته به این نتیجه رسیده اند که برای فرار از سقوط مالی، فرزندانشان را به ازدواج خانواده ای ثروتمند درآورند. در ملاقات اولیه، ویکتور و ویکتوریا به یکدیگر علاقمند می شوند اما ویکتور در تمرین مراسم ازدواج ناشی ست و به خاطر فشارهای اطرافیان به اطراف شهر پناه می برد. در آنجا و حین تمرین مراسم، او حلقه را در چیزی شبیه شاخه درخت می کند، اما این شاخه در واقع استخوان دست یک عروس مرده است. عروس از زیر خاک خارج می شود و به ویکتور می گوید که تقاضای ازدواجش را می پذیرد... 


ادامه مطلب
نوشته شده در یکشنبه ٢ فروردین ،۱۳٩٤ساعت ۱۱:۱۸ ‎ق.ظ توسط مهدی وزیریان نظرات ()

به یاد او که...

نقد فیلم های نامزد بهترین فیلم اسکار 2015

 

1-مرد پرنده ای (بررسی شد-برنده اسکار بهترین فیلم) 

2-فرضیه ی همه چیز (بررسی شد)

 3-هتل بزرگ بوداپست (بررسی شد)

 4-پسربچگی (دیده شده-بررسی به زودی)

5-بازی تقلید (دیده نشده)

 6-سِلما (ارائه نشده)

7-تک تیرانداز امریکایی (دیده نشده)

8-ضربه ی شلاقی (بررسی شد)


ادامه مطلب
نوشته شده در پنجشنبه ٢۳ بهمن ،۱۳٩۳ساعت ۱٢:۳۸ ‎ق.ظ توسط مهدی وزیریان نظرات ()

به یاد او که...

نقد فیلم "شب های روشن"

شب های روشن

نویسنده فیلمنامه: سعید عقیقی
(بر اساس کتابی با همین نام از تئودور داستایوفسکی)

کارگردان: فرزاد موتمن

محصول: ایران، 1381

خلاصه:

استاد ادبیات دانشگاه، مردی ست تنها و گوشه گیر که سعی می کند از آدم ها دور باشد. شبی، در خیابان به دختری بر می خورد که در انتظار پسری ست که قرار بوده یک سال پس از جدایی شان، در یکی از این چهار شب، دوباره به محل قرار بازگردد. دختر از مرد می خواهد که تا آمدن معشوق به او کمک کند...

 

بررسی و نقد:

"و آیا این نقشی بود که سرنوشت برایش برگزیده بود
تنها لحظه‌ای در زندگی او
تا به قلب تو نزدیک باشد؟
یا این که طالعش از نخست این بود
تا بزید تنها دمی گذرا را
در همسایگی دل تو"

این شعر ایوان تورگنیف، در ابتدای داستان کوتاه شب های روشن (White nights)  ئودور داستایوفسکی آمده و شاید خلاصه ای بر داستان نیز باشد. کتاب، منبع اقتباس چند فیلم شده که مشهورترین آن ها فیلمی ایتالیایی به نام Le Notti Bianche بوده (1957) که در برخی منابع نمره ی 100 (از 100) را از منتقدین دریافت کرده است. گویا اثر اصلی آنقدر قوی ست که اقتباس از آن هم به خاطر فضای درونی و گفت و گوهای عمیقش مایه ی موفقیت سازنده بوده باشد.


ادامه مطلب
نوشته شده در جمعه ۱٧ بهمن ،۱۳٩۳ساعت ۱:۱٢ ‎ب.ظ توسط مهدی وزیریان نظرات ()

نقد فیلم Her (برای او)

 

 

نویسنده و کارگردان: Spike Jonze

محصول: 2013، ایالات متحده امریکا- 126 دقیقه (117 دقیقه نمایش-9 دقیقه تیتراژ)

بودجه و فروش –به ترتیب-: 23 میلیون دلار-حدود 47 میلیون دلار

جمله فیلم – از نگاه من-: "انسان؛ این موجود ناتوان و توانمند در برقراری ارتباط"

نمره فیلم: در سایت IMDB: 8.1

نمره فیلم در سایت Rotten tomatoes: 94%

نمره فیلم -از نظر من-: 19 از 20

 

خلاصه

در آینده ای نه چندان دور، Theodore (با بازی Joaquin Phoenix) که مردی گوشه گیر و درونگراست، شغلی عجیب دارد؛ او برای عاشقان نامه های سفارشی می نویسد. او که به تازگی در شرف طلاق از همسرش است، سیستم عاملی هوشمند و سخنگو (با صدای Scarlett Johansson) می خرد که قادر است احساسات و گفت و گوهای بازسازی شده ای مشابه انسان واقعی را نمایش دهد و در عین حال، به مانند انسان ها با کسب تجربه های جدید پیشرفت کند. همچنان که او و نرم افزار (که نام Samantha را برای خود برگزیده) به هم عادت می کنند، هر دوی آن ها به درک جدیدی از زندگی می رسند..

 

بررسی و نقد

درون گرایی تئودور شاید از دیدگاه عام امروز در موارد خاص مصداق داشته باشد (که بهتر است آن را گوشه گیری بنامیم). از دیدگاه روانشناسی اما، تنهایی انسانی از دیدگاه درک نشدن به تمامی از سوی دیگری به دلیل مجزا بودن پیکر و احساسات، چیزی ست که به تمام انسان ها باز می گردد. علائم گوشه گیری تئودور را در نحوه برخوردش با دیگران، سبک راه رفتن و نشست و برخاستش حس می کنیم. چنین فردی که معمولا نوشتن، تنها راه بروز احساساتش است، به چنین شغلی نیز روی آورده.. اما این عدم بروز احساسات مشکلاتی را نیز برای او به وجود میاورد: عدم توانایی برقراری ارتباط موثر با انسان ها (و چه بسا انسان های بسیار دیگری که به همین درد دچارند.. آنچنان که مجبورند برای بیان احساسشان از یک نامه نویس مانند تئودور استفاده کنند). همین گوشه گیری و در خود بودن او در نهایت به شکست عاطفی در زندگیش انجامیده (که خودش در نامه ای که در انتها برای کاترین (با بازی Rooney Mara)؛ عشق دیرین و همسر سابقش می نویسد به این مطلب اشاره می کند). 


ادامه مطلب
نوشته شده در جمعه ٢٥ مهر ،۱۳٩۳ساعت ۱٢:۳٧ ‎ب.ظ توسط مهدی وزیریان نظرات ()

نقد فیلم "اشکال ستاره های -بخت- ما"

 

(The fault in our stars - review)

کارگردان:  Josh Boone

 

نویسنده گان: Scott Neustadter و Michael H. Weber

(بر اساس کتابی به همین نام نوشته ی John Green)

جمله فیلم از نگاه من-: "قدردانی بینهایتی کوچک به نام زندگی"

محصول: 2014، ایالات متحده، 126 دقیقه

نمره فیلم:  IMDB:8.2

نمره فیلم:     Rotten Tomatoes: 80%

نمره فیلم از نظر من-: 20/20

هزینه و فروش: -به ترتیب- حدود 12 و حدود 300 میلیون دلار

 

خلاصه

Hazel Grace Lancaster، دختری 17 ساله و مبتلا به سرطان تیروئید است که به درخواست پزشک و خانواده اش، برای رهایی از افسردگی به گروهی از افراد سرطانی ملحق می شود. او در آنجا با پسری (Augustus Waters) آشنا می شود که به او توجه نشان می دهد. هزل آرزو داشته از نویسنده ی کتاب مورد علاقه اش (که درباره ی مرگ فردی سرطانی ست) در مورد ادامه ی داستانش سوال کند اما هیچگاه پاسخ نامه هایش را دریافت نمی کرده است.. ورود گاس به ماجرا سبب می شود اولین پاسخ از سوی کسی که خود را دستیار نویسنده کتاب معرفی می کند دریافت شود. در ادامه نویسنده آن ها را به آمستردام دعوت می کند تا حضوراً پاسخ سوالات هزل را بدهد...

بررسی و نقد

"درد نیازمند حس شدن است"

نام کتاب اصلی از نمایش‌نامه «جولیوس سزار» ویلیام شکسپیر الهام گرفته شده که در آن کاسیوس به بروتوس می‌گوید: «ای بروتوس عزیز، تقصیر از ستاره بخت ما نیست بلکه از خود ماست که زیردست شده‌ایم». اقتباس سینمایی کتاب در سه-چهار سال بعد اما، فیلمی را پدید آورده که شاید بهترین اقتباس از یک رمان تا به حال بوده باشد..

"اشکال ستاره های ما" در ابتدا فیلمی در رابطه با سرطان ( به قول درست هزل؛ بیماری ما علیه خودمان) و آشنایی با درد بیمار و اطرافیان اوست (که به قول نویسنده، اگر درجه ی درد بیماری 9 از 10 باشد، درد از دست دادن، حد انتهای درد است). اما آنچه این فیلم را از موارد مشابه  (که البته در تمام آن ها هم برای جذب مخاطب از وجه افزوده ی درام یا رومانس استفاده شده) جدا می کند، وجه فلسفی و همراهی آن با دو جنبه ی کمیک (با معجزه ی کاستن از سیاهی فیلم و در عین حال نکاستن از احساس درد بیمار) و همچنین نمایش واقع گرایانه ی فیلم است. گنجاندن پنج عنصر "تراژدی" (که معمولا در خود عنصر فلسفه را به همراه دارد و اصلا شاید از درون همین غم است که سوال و فلسفه زاده می شود)، "کمدی"، "فانتزی" و "مستند" در کنار هم، از اموری ست که احتمال شکست مجموعه را تا حد زیادی بالا می برد اما فیلم با سربلندی، مجموعه ای زیبا از این عناصر در آمده که تفکیک آن ها از یکدیگر نیز کار آسانی نیست.


ادامه مطلب
نوشته شده در جمعه ۱٤ شهریور ،۱۳٩۳ساعت ٦:۱۸ ‎ب.ظ توسط مهدی وزیریان نظرات ()

بررسی و نقد فیلم گودزیلا (2014)


کارگردان: Gareth Edwards

نویسنده: Max Borenstein

محصول: 2014، شرکت Legendary Pictures

 

123 دقیقه

نمره از سایت                        IMDB: 6.9

نمره از سایت  Rotten Tomatoes: 73%

هزینه و فروش (به ترتیب): حدود 160 و 520 میلیون دلار

جمله فیلم - از نگاه من-: "تعادل را از طبیعت نگیر"

نمره فیلم -از نظر من-: 17 از 20 

 

 خلاصه

سال 1999، دانشمندان در محلی که تشعشعات رادیواکتیو ساطع می کرده است به مورد عجیبی بر می خورند؛ چیزی شبیه تخم که بر لاشه ی فسیل شده ی موجود غول پیکر، همچنان تغذیه می شود. تشعشعات تغییر کرده و زمانی که محققین در ژاپن در حال بررسی این تغییرات همراه شده با زمین لرزه های متعدد و خفیف هستند، زمین لرزه ای شدید، تاسیسات هسته ای ژاپن را تخریب می کند و Joe Brody در این جریان، همسرش را که در حال بررسی تاسیسات است از دست می دهد..

15 سال بعد، پسر Joe (فورد) که به تازگی به امریکا و نزد همسر و فرزندش برگشته، مجبور می شود برای آزاد کردن پدرش که به مناطق ممنوعه ی ژاپن (که در آن حوادث 15 سال پیش رخ داده) رفته بوده، به ژاپن سفر کند. Joe پس از آزاد شدن همچنان معتقد است که نیرویی که باعث آن زلزله شده نیرویی برخواسته از طبیعت زمین نبوده است و ادعا می کند که در امواج رصد کرده ی خود، صدای خوانش یک موجود را ردیابی کرده بوده است...

 بررسی و نقد

واژه ی "گودزیلا" برای اولین بار در سال 1954، کمی بعد از حادثه ی اتمی هیروشیما و ناکازاکی، توسط ژاپنی ها ساخته شد. در فیلمی به این نام که در آن گودزیلا استعاره ای از سلاح های هسته ای بود؛ انسان بمب هسته ای را اختراع می کند و طبیعت با زایش این موجود هیولاوار به انتقام از انسان بر می خیزد. گودزیلا تمام خصوصیات یک بمب هسته ای را داشت و نامیرا بود؛ نماد یک کابوس برای ژاپنی ها.

از زمان بازسازی و دست به دست شدن این فیلم میان ژاپن و ایالات متحده با نقطه ی مشترک "بمب اتم" به عنوان نمادی از بروز شر توسط بشر، گودزیلا به نمادی از رابطه دو کشور و همچنین کشورها و ملیت های مختلف دنیا تبدیل شده است. 


ادامه مطلب
نوشته شده در پنجشنبه ٦ شهریور ،۱۳٩۳ساعت ۱:٥٦ ‎ق.ظ توسط مهدی وزیریان نظرات ()

به یاد او که...

کارگردان: Denis Villeneuve

نویسنده: Javier Gullón- بر اساس برداشتی آزاد از کتاب The Double (بدل) نوشته ی خوزه ساراماگو در سال 2002

محصول: سال 2013- کانادا و اسپانیا- 90 دقیقه- دسته روانشناسی-هیجانی

فروش فیلم: حدود 2 میلیون دلار

جمله ی فیلم:  "هرج و مرج نظمی ست که تا کنون رمزگشایی نشده"

جمله ی فیلم- از نگاه من-:  این عقده های فروخورده ی خوره ی ما!

نمره در سایت      Rotten tomatoes: 75%

نمره در سایت      IMDB: 6.8  

نمره از نظر من: 17 از 20

خلاصه

مردی  در باشگاهی زیرزمینی شرکت کرده که در آن زنی، آرام رطیلی را له می کند. Adam Bell، استاد تاریخ دانشگاه، نحوه ی تسلط حکومت های دیکتاتوری بر جامعه و احتمال تکرار تاریخ را تدریس می کند. او به پیشنهاد همکارش، فیلمی را کرایه می کند که در آن یکی از بازیگران فیلم را کاملا مشابه خود می بیند و سعی می کند این فرد را پیدا کند. این جستجو سبب ایجاد اشکالاتی در زندگی او می شود..

بررسی و نقد

اگر نمی توانید اجزای خلاصه ی فیلم را به هم ربط دهید عجیب نیست.. در ابتدای فیلم جمله ای می بینیم که شاید ما را برای افتادن پرده ی پازل بر سراسر فیلم آماده کند: "هرج و مرج نظمی ست که تا کنون رمزگشایی نشده". بنابراین حتی با دیدن تمام فیلم و چسباندن قطعات این پازل، ممکن است معماهایی دیگر به سوالاتتان اضافه شود یا حتی فیلم در نظرتان مسخره به نظر بیاید!.. با این حال، در انتهای این بررسی پاسخ همه ی سوالات شما داده خواهد شد.

اصولا در فیلم های سورئال (از دو بخش Sur؛ پیشوندی به معنی "در اطراف" و Real به معنی "واقعی") که به حالات رویاگونه، خارج از واقعیت و عجیب گفته می شود و شاید استاد اینگونه فیلم ها از نظر منتقدین David lynch باشد، یکی از پایه های کار، در هم تنیده بودن ماجرا و غیرعادی بودن اتفاقات رخ داده در داستان است. هرچند شاید برخی از بزرگان این سبک (مثل لینچ) با تصاویر وهم آلود و ظاهرا بی ربط، کمترین سهم ارزش را برای درک بیننده قایل شده باشند اما در اینجا با کارگردانی سر و کار داریم که سبک کارش بیش از آنکه بر مبنای تصاویر عجیب و ظاهرا غیر منطقی باشد، بر پایه ی داستان نامعلوم (با سهم کمتر، از نظر خطی یا غیر خطی بودن و بیشتر از نظر اتفاقات رخ داده در آن) است. شاید بهترین نمونه اینگونه فیلم ها -از نگاه من- فیلم شاهکار Stay باشد.


ادامه مطلب
نوشته شده در چهارشنبه ۸ امرداد ،۱۳٩۳ساعت ٥:۱۱ ‎ب.ظ توسط مهدی وزیریان نظرات ()

بررسی و نقد فیلم Noah (نوح)

 فیلم نوح

کارگردان: Darren Aronofsky

نویسنده گان: Darren Aronofsky و Ari Handel

محصول: Regency Enterprises و Protozoa Pictures- سال 2014 (نمایش)- ایالات متحده امریکا-138 دقیقه

بودجه: 125 میلیون دلار- فروش: حدود 360 میلیون دلار

جمله ی فیلم –از نگاه من-: "در گیر و دار انقراض یا باقی ماندن نسل بشر خطارکار"

نمره فیلم در IMDB (نظر بینندگان، تا 7.2014): 6.2/10

نمره فیلم در سایت Rotten tomatoes (نظر منتقدان): 77%

نمره ی فیلم-از نظر من-: 18 از 20

خلاصه

نوح (ع) خواب می بیند که مردم در آب غرق شده اند. او در می یابد که خداوند تصمیم بر هلاکت بشر گرفته است. به نزد پدربزرگش متوشلاح می رود و متوجه می شود که بایستی کشتی بزرگی بسازد و نمونه ای از حیوانات زمین را نیز از این مهلکه نجات دهد...

 

بررسی و نقد

فیلم عظیم Noah از چند جنبه قابل بررسی ست؛ - جنبه ی داستانی (بخش درام)، - بخش هیجانی و اکشن و - جنبه ی محتوایی.

از جنبه ی داستانی، فیلم دارای نقاط قوت و ضعف است؛ توصیف شخصیت نوح پیامبر در خلال رویکردهای او (گفت و گو ها و اعمال) به خوبی انجام گرفته است؛ او شخصیتی خودساخته و پرهیزکار (در نهی کندن گل ها توسط پسرش به سبب بیهوده بودن این عمل و یا کشتن حیوان برای گرفتن نیروهای عجیب)، راسخ در ایمان و وقف شده در خداوند دارد (با عمل طبق دستور او در ساخت کشتی و حتی تصمیم بر قربانی کردن نوه هایش در برابر فرمان خالق) و ایستادگی اش در برابر خواست ناحق مردم، بی حد است. به جز این، او در رزم نیز ورزیده است و از خانواده اش در برابر دشمنان محافظت می کند (دقت کنید که چند بار با قرار گرفتن در برابر دشمنان از فرزندانش می خواهد تا مراقب مادرشان باشند). ظاهراً او واجد شرایط ایجاد یک قهرمان در داستانی درام است. اما آیا می توانیم او را  قهرمانی تیپیک بدانیم؟ خیر! او گرچه واجد شرایط یاد شده است اما در عین حال نه در میان خانواده اش محبوبیت چندانی دارد و نه در میان سایر مردمان حاضر در فیلمنامه (و البته این مردمان، تنها زامبی مانندهایی هستند برای ورود به کشتی و به پایین کشیدن نوح!). گرچه در اغلب فیلم های درام، قهرمان ها به عرف رایج در ابتدای فیلمنامه تنها هستند، اما پایان بندی فیلم به هر حال، با ادامه ی مقاومت تحسین برانگیز قهرمان بر سر مواضع به حق و قابل همذات پنداری، نوعی حس به شکوه و افتخار یا حداقل رضایت درون رسیدن این قهرمان را فراهم می کند و بدین ترتیب باز هم این شخصیت اوست که در داستان برجسته می شود. اما Noah کار دیگری می کند؛ نوح هرچه از زمان فیلم می گذرد، از یک قهرمان راسخ با ایمان تبدیل شده به یقین و کم اشتباه، به پیرمردی لجوج و متزلزل تبدیل می شود که اصرارش بر کارهایی که انجام می دهد تنها بر اساس جهلش از دانش قطعی و نه علم (حتی متافیزیکی) است.. که در انتها که در مستی و سرگردانی خود آشفته است، این دختر خوانده ی اوست که باید دلیل کارهایش را به او متذکر شود و او را از سرگشتگی نجات دهد.. چنین شخصیتی، هر چند به سبب حفره های روانی و داشتن نقطه ضعف های یک انسان نسبتا معمولی باورپذیرتر است اما نمی تواند قهرمان یک فیلم درام باشد؛ مجموعه ی ثبت شده برای او در زمان فیلم، تماشاگر را به حسی از شکوه و احترام در برابر این شخصیت نمی رساند.


ادامه مطلب
نوشته شده در سه‌شنبه ٢٤ تیر ،۱۳٩۳ساعت ٤:٠۳ ‎ق.ظ توسط مهدی وزیریان نظرات ()


 Design By : Pichak