نقد فیلم

نقد فیلم پل چوبی

 

نویسنده گان: مهدی کرم پور و خسرو نقیبی

کارگردان: مهدی کرم پور

جمله فیلم: "عشق یعنی حالت خوب باشه"

جمله فیلم –از دید من-: "لحظه هایی هست که دیگر تکرار پذیر نیست"

 نمره فیلم (از دیدگاه من): 11 از 20

خلاصه:

امیر و شیرین، در دهمین سال زندگی مشترکشان، در تدارک مهاجرت به امریکا با مشکل اخذ ویزا و تامین بودجه آن مواجه شده اند. در آغاز سال نو که آن ها به سفر شمال کشور رفته اند، ورود جمعی از دوستان قدیمی به همراه استاد سابقشان؛ صبوحی، مسیر را متفاوت می کند؛ صبوحی از شیرین می خواهد که با او به دبی برود تا کار اخذ ویزا را با هم انجام دهند. پس از رفتن شیرین حوادث پس از انتخابات 88 پیش میاید و امیر که با بازگشت عجیب نازلی؛ محبوب قدیمی اش و بروز شک به شیرین روبرو شده، بر سر دوراهی می ماند.

بررسی و نقد:

یکی از بن مایه های واضح فیلم، مشکلات داخلی کشور و فرار نخبگان است. فیلم تلاش دارد تا با نشان دادن موضوع دانشجویان اخراجی، عدم آینده مناسب شغلی و اجتماعی و زندانیان سیاسی، بر دلایل مهاجرت قشری از جامعه تاکید کند و از زبان صبوحی می گوید که: "اونهایی که رفتن دلیل نمیخواستن، اونهایی که نمیرن باید دلیل داشته باشن!"..و البته عشق..موضوعی که به نظر می رسد بیشتر به عنوان چاشنی به کار اضافه شده اما حرف هایی برای گفتن نیز دارد..


ادامه مطلب
نوشته شده در پنجشنبه ٢۳ آبان ،۱۳٩٢ساعت ٥:٥۸ ‎ب.ظ توسط مهدی وزیریان نظرات ()


 Design By : Pichak