نقد فیلم

نیش و زنبور

سال تولید: 1388

کارگردان: حمید رضا صلاحمند

نویسنده: سروش صحت

نمره کلی من: 20/18

جمله فیلم -از من-: دست بالای دست بسیار است!

 

نیش زنبور

خلاصه: رضا و اسد، دو قالتاق به تمام معنی هستند که با صحنه سازی از پیرزنان پول می گیرند و زندگی می گذرانند. در جریان دستگیری رضا در سر یکی از صحنه ها و سپس آزادی او، رقابتی بین این دو برای کنار زدن دیگری شکل می گیرد..

نقد: چه بگویم؟! فیلمی که مضمون جدیدی ندارد اما به قدری خوب ساخته شده که ما را به آینده سینمای کمدی ایران امیدوار می کند! نیش و زنبور (یا به متن نوشته اشتباه روی جلد VCD آن نیش زنبور) دومین فیلم بلند سینمایی آقای صلاحمند است (با فیلم زمانه معرفی شد و البته این فیلم ظاهراً بسیار ضغیف بوده!). او که دستیار کارگردانانی چون بیضایی بوده، به نظر می رسد آینده بسیار درخشانی پیش رو داشته باشد.

پرداخت دیالوگ ها، تدوین و بازی های فیلم (به خصوص در مورد رضا عطاران و همسرش) بسیار خوب است! با این حال از پرداخت شخصیت و نفوذ عمیق در روحیات او (با توجه به نوع فیلم) خبری نیست که البته ایرادی هم به شمار نمی رود.

دیالوگ ها اغلب بدیع و تک ضرب هستند و در ادای آن ها نیز نقصی دیده نمی شود (به جز برخی اداهای ناجور رضا کیانیان که چندان به دل نمی نشیند و از کار بیرون می زند).

هدف فیلم، این است که به شما بگوید: هیچگاه در زندگی فکر نکنید که زرنگید و می توانید همه را مقهور کنید، بدانید که دست بالای دست بسیار است!

نوشته شده در شنبه ٢٢ اسفند ،۱۳۸۸ساعت ٢:۳۸ ‎ب.ظ توسط مهدی وزیریان نظرات ()


 Design By : Pichak